حضرتش دائم از منزلي بمنزلى رفته است از خوف جائران . . . ولى ابتلاى عظيم كه براي وى پيشامد كرد در ما وراء النهر بوده كه باعث شد وى وطن خودش را ترك گويد » اين ابتلاى عظيم همانا برخورد با أمير تيمور است . صاحب رسالهء مستورات مينويسد كه مهاجرت سيد به كشمير طبق دستور حضرت رسول ص بوده است : وقتي حضرت سيد در هندوستان مسافرت ميكرد در آن أوان شبى « واقعه‌اى » دست داد . در آن واقعه حضرت رسول ( ص ) على همداني را فرمود كه : يا ولدى در كشمير رو ومردم آنجا را مسلمان كن . اگرچه بعضي بشرف اسلام مشرفند اما بدتر از كافرانند ومشركانند چنانچه قوله تعالى : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ . . . » مينويسد كه بعد از اين واقعه على همداني چندين بار فرمود كه « در كشمير خواهيم رفت » ودر آخر همانطور كرد . هم اين نويسنده نقل ميكند كه پادشاه كشمير ( بظاهر سلطان علاء الدين 748 - 755 ه ) در خواب ديده بود كه آفتاب از جنوب طلوع كرده است . در تعبير آن خواب راهب بودائى گفت : « شخصي از زمين ما وراء النهر ميآيد وهمهء ما را مسلمان ميسازد . » پس طبق همان پيش بينيها اين كار از دست على همداني عملي شده است . در جايى ديگر صاحب مستورات علت مهاجرت على همداني به كشمير را فتنه وآشوب ذكر ميكند واضافه مينمايد كه أو اين پيشامد را بيست سال قبل از وقوع آن پيش‌بينى كرده بود : « روزى على همداني در خانقاه بود وكسانش بخدمت حضور داشتند - وى گفت : بعد از بيست سال چنان فتورى در ولايت خواهد آمد كه نه پادشاهى ماند ونه مردم آسايش ميكنند وباعث جلاى أو بشود - آنان پرسيدند كه كي ميشود ؟ در جواب گفت كه بعد از بيست سال كه پاى ملوك غرجستان « 118 » خواهد درآمد وچنان ميشود كه ما روى خانقاه خود را نمىبينيم » مؤلف ميفرمايد كه همچنان بوده وتمام أهل

--> ( 118 ) - مقصود آل كرت است - اين سلاله بعد از مرگ معز الدين كرت ( م 771 ه ) ضعيف گرديد ومدتي بعد تيمور آن را بكلى از بين برد ر - ك از سعدى تا جامى ص 236 تا 238 غرجستان يا گرجستان ( عربى غرشستان ) در جنوب « هراة وشرق غور والمرورود » بوده است معجم البلدان المجلد الرابع چاپ بيروت .